Glitch film: mapiranje crne kutije
Program Glitch film: mapiranje crne kutije posvećen je eksperimentalnim filmskim i video radovima koji istražuju grešku kao estetski i politički prostor unutar suvremene vizualne kulture.
Uzmi poznati komad tehnologije i učini s njim nešto nepoznato : tako je Nick Briz opisao osnovnu formulu glitch umjetnosti u jednom od svojih hipermedijskih eseja[1], a koji su imali za cilj predstaviti ovu novu formu digitalnog artivizma koja uzima maha početkom 2010-ih. No navedena formula poznata je brojnim umjetnicima koji su se opirali normativnoj uporabi tehnologija, počevši od ranih avangardista 1920-ih, eksperimentalnih filmaša 1960-ih ili pak videoumjetnika iz 1970-ih. Gradeći na ostavštini svojih predaka, nova generacija umjetnika kritički pristupa suvremenom krajoliku (post-)digitalnih medija, osobito tehnokapitalističkoj ideologiji funkcionalnosti, političke neutralnosti i nematerijalnosti digitalnih tehnologija kojom tehnološki divovi korisnike permanentno drže u poziciji pasivnih konzumenta.
Ovaj program projekcija, zamišljen kao kontinuirano istraživanje audiovizualnih radova koji pripadaju široj „kontrapovijesti tehnološke neposlušnosti“[2], predstavit će šest estetski različitih filmova koji analiziraju i razotkrivaju mehanizme rada crnih kutija.
Od materijalnog supstrata fotokemijske i analogne slike (Johanne Vaude, Ignacio Tamarit, Sabrina Ratté), neautoriziranog, skrivenog nadzora koji telefonske aplikacije i algoritmi vrše nad našim tijelom (Occitane Lacurie), preko videoigrama posredovane psihoze (Jarod Unofisal), do ekološke krize koja upire prstom u itekako vidljive posljedice „nevidljivih“ suvremenih digitalnih tehnologija (Jacques Perconte).
Odabrani radovi dio su kataloga Collectif Jeune Cinéma, prve filmske zadruge koja od svojeg osnutka 1971. u Parizu promovira i distribuira nezavisni eksperimentalni film. Od 1999. organizator je Festivala drugačijeg i eksperimentalnog filma u Parizu (Festival des cinémas différents et expérimentaux).
Nakon projekcije slijedi razgovor s kustosicom Ejlom Kovačević, koja će govoriti o povijesti i teoriji glitch estetike te njezinoj suvremenoj relevantnosti u kontekstu umjetnosti novih medija..
[1] Esej je dostupan na poveznici: https://nickbriz.com/thoughtsonglitchart/
[2] Nicole Brenez, Bidhan Jacobs (2010). Le cinéma critique: De l'argentique au numérique, voies et formes de l'objection visuelle. Publications de la Sorbonne, Paris.
Program:
R@g3_qu1TTe, Jarod Unofisal, 2018, FR, 7', HD video
In Film/On Video, Ignacio Tamarit, 2018, AR, 3', 16mm > HD video
Afterimage Selves, Sabrina Ratté, 2014, CA, 4', HD video
Xena's Body - A Menstrual Auto-Investigation using an Iphone, Occitane Lacurie, 2024, FR, 11', HD video
Totalité Remix, Johanna Vaude, 2005, FR, 7' , Super8/video > HD video
Avant l’effondrement du Mont Blanc (Before the Collapse of Mont Blanc), Jacques Perconte, 2020, FR, 16', DCP
O autorima
Ejla Kovačević je filmska kritičarka, kustosica i istraživačica u polju eksperimentalnog filma. Članica je i kustosica u filmskoj kooperativi Collectif Jeune Cinéma te umjetnička suvoditeljica Festivala drugačijeg i eksperimentalnog filma u Parizu (Festival des cinémas différents et expérimentaux). Doktorandica je filmologije i predavačica na sveučilištu Paris 8 Vincennes-Saint-Denis gdje istražuje politiku i estetiku nezavisnih filmskih kolektiva, posebno se interesirajući za fotokemijske i digitalne glitch prakse u suvremenom eksperimentalnom filmu.
